Laat de hoop maar varen…

We zijn dan weliswaar een maritiem museum, maar het te water laten van een schip is toch niet bepaald ons dagelijks werk. Dat bleek gisteren maar weer eens toen de dektjalk ‘De Hoop’ van zijn vaste ligplaats op het trottoir van de Schiedamsedijk werd getild. Na een bestaan op het droge van ruim dertig jaar werd het schip weer toevertrouwd aan de elementen waarvoor het ooit is gebouwd. En dat ging niet zonder slag of stoot. Voor de 220-tons mobiele kraan die ’s ochtends in alle vroegte op het kadeplein was opgesteld was het in feite kinderspel, maar de eerste hernieuwde kennismaking van het schip met het water was toch wel van korte duur. Alle inspecties ten spijt bleken er toch nog wel zoveel kleine gaatjes in de romp te zitten, dat enkele spoedreparaties noodzakelijk waren om het schip helemaal waterdicht te krijgen.

Tot vier keer toe werd het schip onder het toeziend oog van kritische Rotterdamse senioren, verbouwereerde toeristen en andere toevallige passanten voorzichtig te water gelaten om na een minuut of vijf weer een stukje boven het water te worden getild. Vervolgens gingen er dan weer een paar mannetjes in oranje overalls met lasapparatuur aan boord en weerklonk het benedendeks veroorzaakte geknetter van laselektroden en het geluid van het slaan van metaal op metaal over het water van de Leuvehaven.

Hulpeloos hing ‘De Hoop’ in de stroppen van de kraan. Zo imposant als het schip altijd leek toen het nog op de kade stond, zo klein en nietig was het nu, bungelend boven het water langs de meterslange kademuur van de haven. Uiteindelijk “was het lek boven” zoals dat zo toepasselijk heet en kon het schip definitief aan het water worden toevertrouwd. Inmiddels is 'De Hoop' verhaald naar de nieuwe gastensteiger, waar het schip geduldig ligt te wachten op de dingen die komen gaan.

Laat ‘De Hoop’ inderdaad maar varen: ze is nu weer waterdicht!

Leuvehaven in beeld (23)

Donderdag 7 mei 2015, 14.32 uur: Het voorjaar dient zich aan en het cruiseseizoen is inmiddels in volle gang. Langs de Wilhelminakade, net zichtbaar achter de rode Figeekraan, ligt het reusachtige m.s. ‘Royal Princess’. Vorige week deed het zusterschip ‘Regal Princess’ Rotterdam aan. Ook al zo’n reusachtig drijvend flatgebouw, waarop de Fincantieri-werf in Italië het patent lijkt te hebben.
Na maanden van voorbereidingen gaat er deze maand dan toch het nodige gebeuren aan de Leuvehaven. De komende weken worden gevels en kozijnen vervangen, zodat de buitenzijde van het gebouw weer een frisse uitstraling krijgt. Het hoofdgebouw is bijna dertig jaar oud en de gevelbeplating heeft inmiddels zijn beste tijd wel gehad. Het Occupy-kamp dat op de voorgrond lijkt te zijn verrezen, is de opslagplaats voor de materialen van het bedrijf dat de gevelrenovatie gaat uitvoeren.

Ook het plein en de kade langs de Leuvehaven worden deze maand onder handen genomen. Tussen het hoofdgebouw en (voorheen) Het Havenmuseum gaapt een soort niemandsland, dat – ook door de lege kade – nogal desolaat aandoet. Daar gaat nu wat aan gebeuren. Een aantal grote objecten uit de collectie krijgen een nieuwe plaats; de getraliede fietsenstalling naast de vuurtoren verdwijnt en er komen bloembakken en picnick-gelegenheden langs de waterkant. In de haven zelf komt een aanlegsteiger voor gastenschepen, die voor wat levendigheid en afwisseling zullen zorgen. Grootse plannen dus, waarin helaas geen plaats meer is voor de tjalk ‘De Hoop’, die als sinds de late jaren tachtig op het trottoir naast het museum ligt. Beter bekend als de ”knopenboot” was het schip een vertrouwd decorstuk in het Leuvehavengebied. In de loop van mei zal het schip worden weggehaald en neemt de ‘Gruno’ de rol van knopenboot over. Kijk er nog maar eens goed naar als u er de komende weken langs loopt. Wij zullen het schip wel missen.

En dat geldt ook voor de gastheren en gastvrouwen, die het op een rustig zonnig moment er wel eens even van nemen: dolce far niente!