vrijdag 24 juni 2016

Leuvehaven in beeld (36)


Vrijdag 3 juni, 14.30 uur: Zo langzamerhand maakt het museum zich op voor het zomerprogramma. Dat is een belangrijke periode voor het Maritiem: maar liefst 25 % van het totale aantal bezoekers per jaar komt in de zomermaanden bij ons over de vloer – én over de kade! Daarmee onderscheidt het museum zich van de meeste andere, meer “traditionele” musea in Rotterdam, die juist in de zomer een vrij rustige tijd tegemoet gaan. Het ponton met het kunstgrastapijt, een succesnummer van de vorige zomer, wordt weer klaargemaakt om loungende bezoekers te ontvangen en aan de nieuwe gastensteiger ligt alvast een lid van de “bruine vloot” en een van onze rondvaartbootjes. Wat verderop zijn een paar lege plaatsen aan de steigers: de graanelevator is na de tweejaarlijkse manifestatie “Dordt in Stoom” doorgegaan naar de werf voor de periodieke hellingbeurt en keuring.
In het hoofdgebouw hangt de geur van schroeiend metaal: de laatste overblijfselen van de presentatie Mainport Live worden verwijderd; over enkele weken start de bouw van de Offshore Experience. Enige overlast voor bezoekers en personeel is daarbij helaas onvermijdelijk, maar het resultaat moet alle verwachtingen overtreffen!. Nog enkele maanden geduld…

woensdag 25 mei 2016

Groot – groter – grootst


Je had de ‘Titanic’ (lengte 269 meter, 2.400 passagiers) – die vonden we honderdvijf jaar geleden al heel erg groot, je had “onze” ‘Rotterdam V’ (lengte 228 meter, 1.456 passagiers) – die vonden we bijna zestig jaar geleden – en nu nog steeds – aardig groot, je had de ‘Queen Mary II’ (lengte 345 meter, 2.620 passagiers) – die vonden we dertien jaar geleden nog veel groter, je hebt de ‘Koningsdam’ (lengte 296 meter, 2.650 passagiers) die vonden we eind vorige week toch eigenlijk ook wel ontzettend groot – en gisteren hadden we de ’Harmony of the Seas’, met een lengte van 363 meter en accommodatie voor 6.780 passagiers (en 2.300 bemanningsleden!) de overtreffende trap van alles wat je je tot op heden maar op cruisegebied kunt voorstellen.
Alles wat je hartje begeert (of waarvan je niet eens wist dat je het begeerde) is aan boord: drieëntwintig zwembaden, glijbanen, klimwanden, meer restaurants dan je in een maand kunt bezoeken, een echt park – om maar te zwijgen van de bioscopen, theaters, casino’s en wat niet al om je te laten vergeten dat je op een schip bent.


“Het reusachtige schip meerde ’s ochtends in alle vroegte af aan de Willemskade in het hartje van Rotterdam. Gedurende de hele dag trok het zeekasteel heel wat bekijks” zou wijlen Philip Bloemendal (Polygoonjournaal, weet je nog wel, oudje?) hebben gezegd. En het was waar: tout Rotterdam stond aan de overkant van de Maas aan de Willemskade of op de Erasmusbrug te kijken. Zelfbenoemde maritieme experts legden met brede armgebaren en wijzende vingers aan elkaar en aan wie het maar horen wilde uit hoe veel fraaier het schip zou zijn geworden als er maar naar hén was geluisterd, enthousiaste fotografen werden op de Willemsbrug bijna platgereden door fietsers en scootmobieltjes op het fietspad, kortom: het was net zo druk en even gezellig als tijdens de Wereldhavendagen.

En te midden van al het gewoel lag daar de 'Harmony of the Seas', met een klein waterscheepje ernaast dat aandoenlijke pogingen deed om de watervoorraad van het schip bij te vullen, maar dat in feite alleen maar het enorme dimensieverschil tussen de schepen benadrukte. Het had er speciaal voor kunnen zijn afgehuurd.

Mooi is het schip niet te noemen, tenzij je van drijvende flatgebouwen houdt. Maar imposant is het wel, ook qua kostprijs. Met een totale bouwsom van één miljard Euro is het meer dan twee keer zo duur als de ‘Koningsdam’, maar bij Royal Carribean Cruises letten ze nu eenmaal niet op de kleintjes. In de top tien van grootste passagiersschepen staan zes '...of the Seas'-schepen van deze rederij – op de nummers 1,2, 3, 5, 6 en 7 – en de ‘Queen Mary’ van Cunard komt pas op nummer 8. En toen moest de 'Harmony of the Seas' nog worden gebouwd…

En de quote van de week? Gehoord in de Westerstraat, van iemand die ter hoogte van de Maasstraat een blik naar het zuiden wierp: "Wat? Staat die boot daar nog steeds?"

vrijdag 6 mei 2016

Leuvehaven in beeld (35)


Vrijdag 6 mei, 14.45 uur: Na een koude Koningsdag en een warme Hemelvaarts- annex Bevrijdingsdag maakt de stad zich op voor het eerste echt zomerse weekend van dit jaar.

In de Leuvehaven is de afgelopen week druk stuivertje gewisseld. Van diverse kanten werd al opgemerkt dat het lijkt of de Leuvehaven steeds leger wordt, maar dat is slechts schijn. Wie mocht denken dat de schepen in hoog tempo worden “ontzameld”, heeft het bij het verkeerd eind. De ‘Helena’ ligt aan de gastensteiger en de ‘Zeemeeuw’ – normaal samen met de ‘Geertruida’ op haar vaste ligplaats langs de kade, ligt nu aan het ponton bij de graanzuiger. De ‘Geertruida’ is tijdelijk helemaal verdwenen. Het schip ligt bij de werf Hoebée in Dordrecht op de helling voor onderhoud. De ‘Zeemeeuw’ gaat daar aanstaande maandag naartoe. Het Maritiem Museum zorgt goed voor zijn vloot en periodiek groot onderhoud hoort daar nu eenmaal bij, zelfs als dat betekent dat schepen tijdelijk een andere ligplaats moeten krijgen. Heel begrijpelijk allemaal, maar soms leidt het bij ons ook tot ongeruste vragen als het lievelingetje van een van de collega's opeens niet meer op zijn oude, vertrouwde plek ligt.

Naast de elevator ligt de ‘Dockyard V’ onder stoom. Aanstaande zondag begint het vaarseizoen en de ‘Dockyard’ bijt het spits af. Kijkt u maar eens op de site voor een boeking: we varen de hele zomer, elke zondag tot 25 augustus!

Leuvehaven in beeld (34)


Donderdag, 7 april, 14.28 uur: donker, winderig weer. De kade ligt er verlaten bij. Op de achtergrond ligt het m.s. ‘Rotterdam’ van de Holland America Line, net terug van de 92 dagen durende Verre Oosten Wereldcruise 2016. In drie maanden tijd hebben de ruim veertienhonderd passagiers een reis gemaakt over de Middellandse zee, Midden Oosten, India, Thailand, Indonesië en weer terug en daarbij achtendertig havens aangedaan.

En wij maar werken… Je hebt nu eenmaal apostelen en martelaren!

vrijdag 1 april 2016

Afscheid van Mainport Live!


Het is zonder twijfel de langstlopende expositie in het Maritiem Museum Rotterdam en het leverde bij de totstandkoming de nodige interne discussies op. Maar nu heeft dan toch het laatste uur geslagen voor Mainport Live!, de grote presentatie rond de Rotterdamse haven die sinds 1999 zo’n prominente plaats in het museum heeft ingenomen.

Het was altijd weer een imponerend gezicht als je de zaal binnenkwam: de video wall tegen de achterwand en zijwanden met knap gemonteerde caleidoscopische fragmenten van de stad en de haven. Daarvoor, in het midden van de zaal, de vijftien meter brede maquette van het havengebied en de stad, zich uitstrekkend van de Tweede Maasvlakte links tot aan de Van Brienenoordbrug, de A16 en kantorenpark Rivium rechts. Dat alles op een oranje vloer met reusachtige afsluiters en pijpen, als om het maritieme karakter nog eens extra te benadrukken. Decor voor bijeenkomsten, borrels, dansvoorstellingen (Museumnacht!) en onuitputtelijke bron van kijkplezier. De "tijdmachines" - de computerterminals in de skybox boven de maquette en in 1999 het neusje van de (digitale) zalm – waren inmiddels zo verouderd dat ze niet meer dan een meewarige glimlach opriepen, maar de maquette zelf en de sfeer er omheen heeft na al die jaren nog niets van zijn magie verloren.

Ik liep er soms wel eens even binnen om me te laten onderdompelen in de sfeer van de beelden, de uitgekiende en steeds wisselende belichting van de maquette – een huzarenstukje van kunstenaar Herman Helle – en om details te ontdekken die me nog niet eerder waren opgevallen. Ook voor het geven van rondleidingen was het een dankbaar object. Je kon met gemak een uur uitweiden over wat er allemaal te zien was en wat er aan diepere lagen in de maquette aanwezig waren. En dat laatste was ook letterlijk het geval: de drie tijdlagen die in de maquette waren verenigd, vertelden op een weergaloze wijze de ontwikkeling van het gebied ten westen van Rotterdam. Van het zanderige estuarium van de Maas, met hier en daar een verdwaald dorpje of stadje, tot aan de situatie van nu, waarin elke vierkante meter grond is benut. En daartussen in, quasi achteloos, enkele landmarks uit de Rotterdamse geschiedenis: het Katendrechtse Veer, de vallende bommen en de vernielde haveninstallaties uit 1940-45, de eerste petrochemische industrie en – helemaal aan de westkant – de ‘Richard Young’ van de Great Eastern Railway, het eerste stoomschip dat op 9 maart 1872 de Nieuwe Waterweg opvoer en daarmee de huidige bloeiperiode van de Rotterdamse haven inluidde. Een indrukwekkend geheel; ik heb me meer dan eens kunne constateren dat bezoekers zichtbaar geïmponeerd de zaal verlieten. Als je nog geen beeld had van de grootsheid van Rotterdam en zijn haven, dan had je het nú wel.

Dit weekend is Mainport Live! voor het laatst te zien. Maandag wordt begonnen met de ontmanteling. De maquette wordt tijdelijk opgeslagen en zal daarna een nieuwe permanente plaats krijgen bij Miniworld Rotterdam. En in december opent in het Maritiem Museum de Offshore Energy Experience. Maar daarover later meer…

vrijdag 25 maart 2016

I barbieri del Museo Marítimo


Begin negentiende eeuw oogstte de componist Gioachino Rossini grote successen met zijn komische opera Il Barbiere di Siviglia. Het Maritiem Museum Rotterdam deed dat – op de kop af twee eeuwen na dato – tijdens de laatste Museumnacht nog eens dunnetjes over met zijn Barbieri di Schorem! – de inmiddels legendarische kapperszaak aan de Binnenweg, die voor de gelegenheid een pop up kapperszaak in de hal van het museum had opgezet. Uit publicitair oogpunt was dat een gouden greep en goed voor veel geïnteresseerde bezoekers die (op veilige afstand) toekeken hoe de rijkelijk van tattoos en facial hair voorziene geweldenaren van Schorem! de clientèle een make over bezorgden.


Maar Schorem! was niet de enige attractie in het Maritiem. Freerunners op het buitenterrein, een feeëriek verlichte ‘Annigje’, een dichter bij wie je een ode aan havenstad Rotterdam kon schrijven, de Kaapse Brouwers, die dit jaar de plaats van de Blusbus hadden ingenomen en de Doehetselfie-box – een fotostudio waarbij je in maritieme dracht kon worden gefotografeerd tegen een greenscreen met een maritieme achtergrond naar keuze. Lange rijen bezoekers wachtten geduldig op hun beurt, met als beloning een foto die gelijk op je Facebookpagina kon worden ge-upload.
Medewerkers stonden klaar om bezoekers bijzonderheden te vertellen over de prachtige objecten uit de collectie die – het is tenslotte een museum – her en der tussen de uitbundige activiteiten stonden tentoongesteld. Vooral het Mataromodel – meer dan zeshonderd jaar oud en daarmee ouder dan de schilderijen van Hiëronymus Bosch die in Den Bosch momenteel zoveel bezoekers trekken – mocht zich in de belangstelling van de bezoekers verheugen. “Wat een schattig schipje”, aldus een van de bezoeksters. En zo is het maar net.

“Rotterdam viert de stad” en het Maritiem Museum vierde de haven – én een groot aantal enthousiaste museum(nacht)bezoekers. De Museumnacht staat in Rotterdam weer helemaal op de kaart!

vrijdag 4 maart 2016

Leuvehaven in beeld (33)

Donderdag 3 maart, 14.30 uur: Een week vakantie is best leuk, maar de kans dat je wat bijzonders mist, is niet denkbeeldig. Zo werd vorige week onder tamelijk barre weersomstandigheden de nieuwe gastensteiger in gebruik genomen. Maandag 26 februari loeide om 12 uur de stoomfluit en vond de overdracht van de steiger plaats. Aangekocht dankzij Europese fondsen, want zo’n steigertje kost wel een paar centen. Die tel je niet zo maar neer.

De eerste gast aan de steiger was de ‘George Stephenson’, een opmerkelijk schip dat is opgebouwd uit een groot aantal onderdelen van verschillende schepen. De eigenaar heeft jarenlang allerlei scheepsonderdelen verzameld en was uiteindelijk in staat om daarmee een nieuw schip te bouwen. De historische betrouwbaar-heid is minimaal, maar er valt niettemin een hoop te zien aan boord. Echte maritieme puristen gruwen van zo’n zelfbouwpakket, maar voor de geïnteresseerde bezoekers was het smullen.
Nu ligt de ‘Annigje’ aan de steiger, een pareltje uit de eigen collectie. Volgende week komt de ‘Terra Nova’, de ‘parel van de Rijn’.

En nog één nachtje slapen: dan is het weer Museumnacht!