vrijdag 21 november 2014

Hoog bezoek in de Leuvehaven


Tussen alle buitenlandse schepen die Rotterdam aandoen valt ze bijna niet op, maar deze week ligt toch wel een uitzonderlijk schip afgemeerd in de Leuvehaven: de enige echte ‘Pakjesboot 12’ van Sinterklaas. Kwade tongen beweren dat het schip als twee druppels water lijkt op de ‘Hydrograaf’, het meer dan honderd jaar oude opmetingsvaartuig van de Marine, maar de echte gelovigen weten wel beter. Net zoals er maar één echte Sinterklaas is, is er ook maar één echte boot van Sinterklaas. En die ligt nu op een steenworp afstand.

Sint heeft de afgelopen dagen open huis gehouden, zodat belangstellenden een kijkje aan boord konden nemen. Een unieke kans voor de kleine fans: zelf kijken waar de Sint verblijft tijdens de overtocht van het verre Spanje naar Nederland, waar de Pieten slapen en waar de pakjes worden opgeslagen. En de ouders maar uitleggen hoe het komt dat er zó veel pakjes op zo’n relatief klein schip passen…

maandag 17 november 2014

Leuvehaven in beeld (17)

Donderdag 13 november, 15.02 uur: de maandelijkse foto moest een week wachten, in verband met een studiedag en een verplaatste vergadering.
Tot grote vreugde van de medewerkers van wat in het spraakgebruik “het hoofdgebouw” moet gaan heten, is de lege plaats van de ‘Buffel weer opgevuld – al is het waarschijnlijk dan maar tijdelijk. In verband met de baggerwerkzaamheden in de Leuvehaven zijn de graanelevator en de kustvaarder ‘Zeemeeuw’ verhaald naar de plek naast het museumgebouw. Een hele vooruitgang, want zo’n lege plek langs de kade biedt toch maar een treurige aanblik. We weten allemaal wel dat de elevator hoog boven alle andere schepen uittorent, maar nu hij naast het museum ligt, zie je pas echt hoe hoog hij is. De komende weken zullen er nog wel meer schepen uit de collectie varend erfgoed van plaats wisselen voor het baggerwerk. De dynamiek van de Rotterdamse haven op microformaat!

donderdag 2 oktober 2014

Leuvehaven in beeld (16)


Donderdag 2 oktober, 14.33 uur: “’t Is warm voor de tijd van het jaar”, zoals medepassagiers in de metro (zeker als ze een zekere leeftijd zijn gepasseerd) je ongevraagd en onaangekondigd mededelen. Voor het eerst sinds lange tijd een wisseling van bezetting in de haven: de graanelevator is op reis naar de Furieade in Maassluis – uiteraard gesleept door de “eigen” sleepboten ‘Eerland 28’ en ‘Havendienst 20’.
Het viel afgelopen maand in de drukte van de Havendagen misschien niet zo op, maar inmiddels is één van de twee ‘Dockyard’-sleepboten uit de Leuvehaven verdwenen. Eind augustus is de ‘Dockyard IX’ teruggegaan naar haar oude ligplaats, de Dokhaven op het RDM-terrein aan de Heijplaat. Ook daar is het schip nog steeds voor bezichtiging toegankelijk.
Er wordt gebaggerd: de periodieke onderhoudsbeurt van een haven, waarbij het aangeslibde zand wordt weggehaald om de haven op voldoende diepte te houden. De Oude Haven en het Haringviet zijn al uitgediept en nu zijn de Leuvehaven en de aangrenzende havens aan de beurt. De vaste woonschepen aan de overkant hebben hun vaste ligplaatsen langs de Wijnkade tijdelijk moeten verlaten om de baggeraars hun werk te laten doen. Links op de voorgrond ligt de kotter ‘RO 27’, een logee uit het Haringvliet die tijdelijk de ‘voormalige ligplaats van de ‘Buffel’ heeft ingenomen. Overal langs de kade, op de pontons en aan de kranen wapperen inmiddels vrolijk de oranje banieren van het “nieuwe” Maritiem Museum. “We zijn op dreef” staat op de voorste banier te lezen.
En zo is het maar net!

vrijdag 12 september 2014

De vlag in top!


Vrijdag 5 september, vijf voor half twaalf: Daar stonden we dan. De dag die we wisten dat zou komen was eindelijk hier. Medewerkers en vrijwilligers van het Havenmuseum en het Maritiem Museum staan – in de nieuwe bedrijfskleding – klaar op de steigers van de Leuvehaven om na het afgesproken signaal de nieuwe, oranje vlaggen te hijsen op de steigers en op de afgemeerde museumschepen. Voor de medewerkers van het Havenmuseum is dit toch wel een moment met dubbele gevoelens: niet alleen wordt met het hijsen van de nieuwe vlag voor iedereen onontkoombaar duidelijk dat de naam "Havenmuseum" uit het beeld van de Leuvehaven verdwijnt, maar ook vindt op hetzelfde moment de uitvaart plaats van een van de vrijwilligers. Hij is enkele dagen tevoren plotseling overleden.
Om half twaalf spreekt zakelijk directeur Marieke van Bommel met een megafoon een kort woordje tot de aanwezigen, de scheepstoeters loeien en op wel twintig plaatsen tegelijk gaan oranje dundoeken met het nieuwe logo en de nieuwe slagzinnen van het Maritiem Museum de lucht in. Het vernieuwde Maritiem Museum gaat van start!

Uiteraard is niets wat het lijkt: de foto die van de plechtigheid is gemaakt, is op verzoek van de fotograaf wel vijftien keer overgedaan. Eens kijken of het net zo’n iconisch beeld gaat worden als die andere, vergelijkbare afbeelding die zich bij het aanschouwen van dit tafereeltje aan yours truly opdrong.
En om terug te keren tot het Koningslied, waarmee we begonnen: “Door de regen en de wind / Zal ik naast je blijven staan.” Maar dan in het vervolg dan toch wél allebei in de nieuwe bedrijfskleding!

donderdag 4 september 2014

Leuvehaven in beeld (15)


Donderdag 4 september, 14.35 uur: zonnig nazomerweer met hoge sluierbewolking (zoals dat bij het weerbericht wordt genoemd). Morgen is het zover! De vlaggen van het Havenmuseum zijn inmiddels gestreken en het nieuwe museumlogo prijkt inmiddels trots op de luifel van wat met ingang van morgen “het hoofdgebouw” zal gaan heten. Voor de medewerkers van beide musea betekent de fusie ook een wijziging in het vocabulaire: de naam “Havenmuseum” verdwijnt en het merkpaspoort dat we bij de personeelsbijeenkomst jongstleden dinsdag hebben ontvangen, staat bol van wervende statements waarmee het vernieuwde Maritiem Museum met ingang van vrijdag 5 september op de kaart zal worden gezet.

Inmiddels wordt aan alle kanten koortsachtig gewerkt om alles klaar te hebben voor het feestelijke moment, vrijdagmorgen om half twaalf, waarop de nieuwe museumvlaggen op het gebouw en langs de pontons aan de Leuvehaven zullen worden gehesen.

Een kleine onthulling vond vanmiddag al plaats, toen ik langs de steiger liep waarlangs een van de twee waterbussen liggen afgemeerd. Daar werd alvast het nieuwe logo op de romp aangebracht, onder toeziend oog van een (toekomstige) collega, die in het bootje had plaatsgenomen en op zijn gemak een oogje in het zeil hield. Hém krijgen ze niet zomaar gek!


Met de presentatie van het nieuwe Maritiem Museum wordt ook de website vernieuwd. Het webadres blijft ongewijzigd, maar wie de site opzoekt, ziet vanaf morgen iets geheel anders. De blogs van yours truly en zijn collega’s zullen daar niet op terugkomen. “Is het beleid, of is er over nagedacht?” zou één van onze vrijwilligers zeggen. Het antwoord op deze vraag zullen we open laten, maar yours truly gaat voorlopig dapper door met bloggen. Op de homepage van de website www.maritiemdigitaal.nl staat het kopje “Experts bloggen maritiem”. En dáár vindt de lezer mijn blog!

donderdag 7 augustus 2014

Leuvehaven in beeld (14)


Donderdag 7 augustus, 14.30 uur: het klaart op na een flinke onweersbui. ’s Ochtends was er een echt vakantiesfeertje op de kade, met rondkijkende gezinnen, een jong stel dat elkaar uitgebreid voor de vuurtoren fotografeerde en de vrijwilligers van ‘De Hoop’, die onder een parasol uit het zonnetje op bezoekers zaten te wachten. De regen joeg iedereen weg, maar nu komen de belangstellenden weer tevoorschijn.

De giek van het stoomkraantje op de kade is neergelaten op een bok. Er wordt groot onderhoud gepleegd; een paar weken geleden werd het kraanhuis in de verf gezet en nu is de giek aan de beurt. Nog wapperen de gele vlaggen van Het Havenmuseum op de schepen, kranen en steigers. Maar dat duurt niet zo lang meer. Volgende maand zijn de Havendagen en dan wordt de nieuwe huisstijl van het gezamenlijke Maritiem Museum gelanceerd!

woensdag 23 juli 2014

Zo goed als nieuw!


Het vervoer van scheepsmodellen is een aparte tak van sport. Wij van het Maritiem wisten dat natuurlijk al lang, maar voor sommige expeditiebedrijven is dat een nieuwtje. Zeker als een model verpakt is in een kist, kan er van alles misgaan. Een kist is tenslotte een kist, en als je niet kunt zien wat er in zit kan er wel eens nonchalant mee worden omgesprongen. Zeker bij internationaal vervoer, waarbij er vaak van transportmiddel wordt gewisseld. Bij de repatriëring van de Nedlloydcollectie uit de buitenlandse vestigingen, inmiddels alweer een jaar of acht geleden, bleek dat maar weer eens. We’ve seen it all: kisten die onderste boven werden vervoerd, kisten die van een heftruck waren afgevallen – “stuiteren” werd dat door een oud-collega wel genoemd – vitrines die gevuld waren met polystyreen balletjes, zodat het model helemaal moest worden leeggepeuterd – kortom: veel ellende. Maar de lotgevallen van de ‘Ares’ spanden de kroon.
Een op zich mooi modelletje van een typisch eind jaren ’50 vrachtschip, dat jarenlang in het kantoor van P&O Nedlloyd in Norfolk, Virginia had gestaan en dat met zijn fraaie gebogen front van het dekhuis en zijn imposante laad- en losgerei een mooie vertegenwoordiger was van een –es-klasse schip van de KNSM. Kenners weten waarover we het hebben.
Bij het verpakken voor het transport naar Nederland was de glazen vitrinekap verwijderd, omdat die gescheurd bleek te zijn. “The mast will also need some repair when it gets back to Rotterdam”, zo schreef de plaatselijke chief representative van P&O Nedlloyd in een mailtje.
Maar daar zou het niet bij blijven.

Het model werd samen met drie andere modellen – “in perfect condition” volgens de chief representative – op een koude februaridag in 2006 bij het museum afgeleverd. We wisten niet wat we zagen. Over de toestand van de andere drie modellen zal yours truly maar het zwijgen toe doen, anders wordt dit blog te lang, maar de ‘Ares’ had onderweg wel een heel aparte ervaring opgedaan. De kist was klaarblijkelijk aangereden door een vorkheftruck en de lepel van de heftruck had de voorkant van de kist naar binnen geslagen. Twee centimeter verder en de boeg van het model was in elkaar gedrukt. De fineerlaag van de bodemplaat was door de kracht wegschraapt maar had gelukkig erger voorkomen.

Tot zover het goede nieuws. Alles, maar dan ook werkelijk alles aan het model was los of kapot. Het dekhuis stond scheef op de romp, reddingboten, davits, dekluiken, luchthappers en trapjes lagen verspreid over de bodem van de kist, de masten stonden schots en scheef (maar dat wisten we al door het mailtje), de tuigage was aan flarden – kortom: het model was zo goed als total loss.

Een uitgebreide mailcorrespondentie met de chief representative in East Rutherford volgde. De beste man putte zich uit in excuses jegens ons en verwensingen en dreigementen met schadeclaims richting de verantwoordelijken voor de gang van zaken. Maar daarmee was het model niet gerestaureerd. Twee restauratoren hebben de schade in ogenschouw genomen en bekeken of het nog de moeite van het proberen waard was. Uiteindelijk was het onze eigen modelrestaurator Marco die de handschoen oppakte en het model onlangs volledig in oude luister herstelde.

En nu hebben we er weer een prachtig model bij. Ares, de god van de oorlog, heeft ook deze slag overleefd!