Leuvehaven in beeld (15)

Donderdag 4 september, 14.35 uur: zonnig nazomerweer met hoge sluierbewolking (zoals dat bij het weerbericht wordt genoemd). Morgen is het zover! De vlaggen van het Havenmuseum zijn inmiddels gestreken en het nieuwe museumlogo prijkt inmiddels trots op de luifel van wat met ingang van morgen “het hoofdgebouw” zal gaan heten. Voor de medewerkers van beide musea betekent de fusie ook een wijziging in het vocabulaire: de naam “Havenmuseum” verdwijnt en het merkpaspoort dat we bij de personeelsbijeenkomst jongstleden dinsdag hebben ontvangen, staat bol van wervende statements waarmee het vernieuwde Maritiem Museum met ingang van vrijdag 5 september op de kaart zal worden gezet.

Inmiddels wordt aan alle kanten koortsachtig gewerkt om alles klaar te hebben voor het feestelijke moment, vrijdagmorgen om half twaalf, waarop de nieuwe museumvlaggen op het gebouw en langs de pontons aan de Leuvehaven zullen worden gehesen.

Een kleine onthulling vond vanmiddag al plaats, toen ik langs de steiger liep waarlangs een van de twee waterbussen liggen afgemeerd. Daar werd alvast het nieuwe logo op de romp aangebracht, onder toeziend oog van een (toekomstige) collega, die in het bootje had plaatsgenomen en op zijn gemak een oogje in het zeil hield. Hém krijgen ze niet zomaar gek!


Met de presentatie van het nieuwe Maritiem Museum wordt ook de website vernieuwd. Het webadres blijft ongewijzigd, maar wie de site opzoekt, ziet vanaf morgen iets geheel anders. De blogs van yours truly en zijn collega’s zullen daar niet op terugkomen. “Is het beleid, of is er over nagedacht?” zou één van onze vrijwilligers zeggen. Het antwoord op deze vraag zullen we open laten, maar yours truly gaat voorlopig dapper door met bloggen. Op de homepage van de website www.maritiemdigitaal.nl staat het kopje “Experts bloggen maritiem”. En dáár vindt de lezer mijn blog!

Uitstapje in de provincie

Enkele weken geleden was ik voor het eerst van mijn leven in Sliedrecht. Niet voor iedereen zal deze bekentenis als een schok komen, maar voor iemand die al de nodige jaren in het Maritiem Museum werkt en die al sinds eeuwen het voornemen had om een keer het Baggermuseum te bezoeken, is dat toch een enigszins ontluisterende ontboezeming.
Maar vorige maand was het dan toch zo ver. Het Nationaal Baggermuseum is een van de deelnemers aan de gezamenlijke website Maritiem Digitaal en levert altijd trouw vier maal per jaar een update van zijn collectiegegevens. Als applicatiebeheerder van Maritiem Digitaal was yours truly de afgelopen tijd tegen een paar opvallende dingen aangelopen, waarover eens met de aanleverende instelling moest worden overlegd. Voor dergelijke technische verhalen volstaan telefoon en mail niet altijd even goed, vandaar mijn expeditie.
Het Nationaal Baggermuseum – wee degene die het bijvoeglijk naamwoord vergeet! – is een van die musea die drijven op een club enthousiaste vrijwilligers. Zelf heb ik ooit bij een klein regionaal museum gewerkt en het kwam me bij dit eerste bezoek allemaal weer vertrouwd voor. De gastvrije ontvangst – je hebt al een kop koffie in handen voordat je de kans hebt gekregen je jas op te hangen – de vrijwilligers – in dit geval voor het grootste deel mannen, type krasse knar, want de baggerwereld is een mannenbolwerk - en die zonderlinge combinatie van een kantoorruimte met de sfeer van een huiskamer: vader kende het nog van vroeger.

Het gesprek met de betrokken vrijwilligers verliep vlot en bracht aan beide kanten van de tafel snel helderheid. Na het doorlopen van de aanleverprocedures van tekstuele collectiegegevens en beeldmateriaal en het maken van een vervolgafspraak om de vrijwilligers nog een paar handigheidjes aan te leren, was er nog tijd over om even snel een kijkje te nemen in het museum. Wat je daar niet wordt verteld over het baggeren en de baggerwereld is de moeite van het weten niet waard. Het voormalige woonhuis van Sliedrechts beroemdste zoon Adriaan Volker staat van onder tot boven vol met modellen van baggerschepen, werktuigen en wat er nog meer aan de reputatie van Sliedrecht als mondiale baggerhoofdstad heeft bijgedragen. "Alles zanikt bagger" zei de dichter Lucebert eens over de Hollandse benepenheid, maar dat citaat kan hier toch wel in veel positievere zin worden uitgelegd.
Een leerzaam bezoekje aan een leuk museum. En wat is een toepasselijker afsluiting dan de terugreis naar Dordrecht te maken in een treinstel dat naar Adriaan Volker is vernoemd?

Are you being served?

Bezoekers van de website Maritiem Digitaal zullen het waarschijnlijk nooit hebben geteld, maar op deze site - de gezamenlijke collecties van inmiddels achttien maritieme musea en maritiem-historische instellingen – staan maar liefst achthonderdduizend objecten ontsloten. Van Museum Het Houten Huis in De Rijp tot aan het National Maritime Museum in Greenwich, van het Nationaal Visserijmuseum in Oostduinkerke (waar?) tot aan het Nationaal Reddingmuseum Dorus Rijkers in Den Helder: als het iets maritiems is, is het via Maritiem Digitaal te vinden.
Veel tijd en moeite gaat zitten in het uitbreiden en het toegankelijk maken van de collectiegegevens op de site. Maar het oog wil ook wat, vandaar dat op gezette tijden de looks van de site worden aangepast. In dat kader heeft yours truly de rustige zomerweken besteed aan het surfen op Maritiem Digitaal, om van elk deelnemend museum een aantal leuke of intrigerende objecten te selecteren, die op de binnenkort vernieuwde site met een extra foto in het zonnetje worden gezet.
Ondanks de grote verscheidenheid in collecties en achtergronden heeft elk museum toch wel een aantal objecten in de collectie die bij de zusterinstellingen ook vertegenwoordigd zijn. Dan denk je dat je inmiddels alles wel een keertje gezien hebt: scheepsmodellen, kompassen, foto’s, noem maar op. Toch kom je onverwachte dingen tegen, zoals in de collectie van het National Maritime Museum in Greenwich: een portret van een waarlijk nationale figuur: Captain Peacock, een marineofficier die ten tijde van de Amerikaanse onafhankelijkheidsstrijd rond 1780 zijn sporen heeft verdiend. Utterly British, compleet met stiff upper lip, maar toch wel een andere dan de Captain Peacock die je nog met grote regelmaat in oude herhalingen op tv ziet.
Bestudeer de foto’s en zoek de zeven verschillen!